XML entegrasyonu mu, API entegrasyonu mu? Farklar ve seçim

XML ürün beslemesi nedir?

XML, verileri etiketlerle düzenleyen bir metin biçimidir. W3C'nin XML sayfası onu SGML'den türetilmiş, basit ve çok esnek bir metin biçimi olarak tanımlar. E-ticarette XML beslemesi (feed), ürünlerinizin başlık, fiyat, stok ve görsel bilgilerini içeren ve bir internet adresinde duran dosyadır.

Besleme şöyle çalışır: siteniz ya da tedarikçiniz dosyayı günceller, karşı taraf belirli aralıklarla dosyayı indirip ürünleri kendi sistemine işler. Google Merchant Center gibi platformlar da ürün verisini metin dosyası, XML dosyası ya da API ile kabul eder (Google ürün verisi şartnamesi).

Besleme tek yönlüdür: veri sizden karşıya akar. Karşı taraftaki satış, iptal ya da iade bilgisi bu dosyayla size geri gelmez.

API entegrasyonu nedir?

API, iki yazılımın birbirine istek gönderip yanıt aldığı arayüzdür. Entegrasyon yazılımı pazaryerine "bu ürünün stoku 7" der; pazaryeri işlemi kabul eder ya da hata döner. Aynı yazılım pazaryerinden yeni siparişleri de çeker.

Trendyol bu modelin tipik örneğidir. Stok ve fiyat bir API isteğiyle güncellenir, sonuç ayrı bir servisle kontrol edilir. Trendyol'un toplu işlem kontrolü sayfasına göre her başarılı istek için bir işlem numarası döner ve sonuç bu numarayla sorgulanır. Ayrıca webhook ile sipariş durumu değiştiğinde belirlediğiniz adrese bildirim gönderilebilir.

API'nin de bir sınırı vardır: pazaryerleri istek sayısına üst sınır koyar. Trendyol bu sınırları servis grupları bazında uygular (servis limitleri). İyi bir entegrasyon bu yüzden yalnızca değişen ürünleri gönderir ve sınırlara takılmadan çalışır.

Teknik kavramları sade bir dille API nedir yazısında anlattık.

Karşılaştırma: XML besleme ve API

Tablodaki en belirleyici satır gecikmedir. Bir sonraki bölüm, bunun neden fazla satışa dönüştüğünü bir örnekle gösterir.

Gecikme neden bu kadar önemli? Örnek hesap

Gecikme, fazla satışın doğrudan kaynağıdır. Bir XML beslemesinin 6 saatte bir okunduğunu ve bir ürünün günde ortalama 12 adet sattığını varsayalım.

• Günde 12 adet, saatte ortalama 0,5 adet demektir.
• 6 saatlik okuma aralığında ürün başka kanalda yaklaşık 3 adet satılabilir.
• Stokta 2 adet kaldıysa, besleme okunana kadar ürün diğer kanalda da satışta görünmeye devam eder.

Bu boşluk, son adetlerde fazla satışa ve iptale dönüşür. API'de ise satış olduğunda yeni adet gönderilir; boşluk pazaryerinin işleme süresine iner. Fazla satışın maliyetini stok bitmiş ürün satışı ve iptal rehberinde anlattık.

Kampanya günlerinde satış hızı katlanırsa aynı boşluk daha da büyür. Bu dönemin stok planını kampanya dönemlerine hazırlık yazısında anlattık.

Çift yönlülük: siparişler nereye gidiyor?

XML yalnızca ürün bilgisini taşır. Pazaryerinde gelen sipariş, iptal ya da iade size bu dosyayla geri dönmez. Siparişleri yine her pazaryerinin panelinden toplamanız ve stoku kendiniz düşürmeniz gerekir.

API'de ise entegrasyon siparişleri de okur. Bir kanaldaki satış stoku düşürür, yeni adet diğer kanallara gider ve sipariş tek listede görünür. Çok kanallı satışta asıl zaman kazandıran kısım budur; bkz. siparişleri tek listede yönetmek.

İade tarafı da aynıdır. Müşteri ürünü iade ettiğinde bunu bilmeniz ve ürün depoya ulaşınca stoğa eklemeniz gerekir. API ile çalışan araçlar iade kaydını okuyabilir; XML ile bu bilgi size hiç ulaşmaz.

Hangisi ne zaman seçilmeli?

XML'in işe yaradığı durumlar

• Tedarikçinizden toplu ürün bilgisi almak (dropshipping kataloğu gibi).
• Ürünleri reklam ve fiyat karşılaştırma platformlarına göndermek.
• İlk kez çok sayıda ürünü bir kanala aktarmak; ardından senkronu API ile sürdürmek.

API'nin gerektiği durumlar

• Aynı ürünü birden fazla kanalda satıyorsanız.
• Stokunuz az ve hızlı dönüyorsa; son adetlerde gecikme iptale dönüşür.
• Siparişleri tek listede yönetmek istiyorsanız.
• Kampanya dönemlerinde satış hızınız birden artıyorsa.

Kısacası XML bir "vitrin dosyası", API ise canlı bir telefon hattı gibidir. Vitrini bir kez kurarsınız; hattı ise satış sürdükçe açık tutarsınız.

İkisini birlikte kullanmak

XML ile API birbirinin rakibi değildir. Birçok satıcı ürün kataloğunu tedarikçiden XML ile alır, satış kanallarındaki stok ve siparişi ise API ile yönetir. Önemli olan, stok rakamının tek bir yerde doğru tutulmasıdır. XML'den gelen tedarikçi stoku ile kendi depo stokunuz karışırsa senkron yanlış rakamı dağıtır.

Pratik kural: XML'i ürün bilgisinin kaynağı, API'yi ise satışa açık stokun ve siparişin taşıyıcısı olarak düşünün. Stok kaynağını seçerken stok kaynağı seçimi rehberine bakın.

Saystok pazaryerlerine ve sitelere API ile bağlanır; stok, sipariş ve fiyat değişiklikleri bu bağlantı üzerinden akar (stok senkronizasyonu).

XML beslemesinde sık görülen sorunlar

XML kullanmaya devam edecekseniz şu sorunlara karşı hazırlıklı olun:

• Eski dosya: siteniz dosyayı güncellemeyi bırakırsa karşı taraf eski stoku okumaya devam eder. Dosyanın son güncellenme zamanını düzenli kontrol edin.
• Erişilemeyen adres: dosyanın bulunduğu adres yanıt vermezse o turdaki güncelleme atlanır.
• Biçim hatası: tek bir bozuk etiket, dosyanın okunamamasına yol açabilir.
• Eksik varyant: beden ve renkler ayrı kayıtlarda değilse varyant stoku doğru aktarılmaz.
• Adet yerine durum bilgisi: bazı beslemeler adet yerine yalnızca stok durumunu taşır. Google'ın şartnamesi de stok durumunu "in stock" ve "out of stock" gibi değerlerle tanımlar. Adet bilgisi olmadan son ürünleri korumak zordur.

XML'den API'ye geçerken kontrol listesi

• Hangi kanalın stok kaynağı olacağına karar verin.
• Tüm ürünlerde barkod ve stok kodlarını düzenleyin; eşleştirme bunlarla yapılır.
• Eski XML beslemesinin stok alanını kapatın ya da beslemeyi durdurun. İki sistem aynı stoku yazmasın.
• İlk gün çok satan ürünlerle test edin.
• Bir hafta boyunca kanallar arasındaki stok farklarını her gün kontrol edin.
• Tedarikçi XML'ini kullanmaya devam edecekseniz onu yalnızca ürün bilgisi için kullanın.